Dankzij een stoppen-met-rokencursus werd Tamara rookvrij
“Ik dacht altijd: ik kan het niet. Maar je moet het gewoon proberen”
Na jarenlang roken besloot Tamara mee te doen aan een stoppen-met-rokencursus in Huis van de Wijk de Tagerijn. Ze begon sceptisch, maar inmiddels is ze gestopt. Ze voelt zich een stuk rustiger, en houdt geld over voor leuke dingen.
Van één sigaret naar twintig tot dertig per dag
Tamara is 47 jaar en woont sinds 1986 in Slotermeer. Ze begon op haar negentiende met roken. Haar beide ouders rookten en thuis was roken heel normaal. Ze ging fulltime naar school, had twee bijbaantjes en zorgde daarnaast als mantelzorger voor haar moeder.
“Ik had veel stress en was nieuwsgierig. Ik dacht: misschien helpt roken mij om wat rustiger te worden. Ik pakte een sigaret van mijn moeder en dat werden er steeds meer.”
Uiteindelijk rookte ze al snel zo'n twintig tot dertig sigaretten per dag.
Roken werd een manier om met verdriet om te gaan
In 2006 was Tamara bijna gestopt. Maar vlak daarna overleed haar moeder. Niet veel later verloor ze ook haar vader en oma. “De sigaretten gaven haar op dat moment rust”, vertelt Tamara.
In 2022 overleed ook haar broer, op 47-jarige leeftijd, aan een hartstilstand. In die periode nam Tamara haar rookgedrag sterk toe. Op sommige dagen rookte ze wel zestig sigaretten. Tegelijkertijd ontstonden er steeds meer zorgen over haar eigen gezondheid. In 2019 kreeg ze een herseninfarct en later kwamen daar longklachten bij. Inmiddels wordt ze door haar huisarts begeleid voor COPD.
“Ik wist eigenlijk al heel lang dat ik wilde stoppen. Mijn lichaam gaf ook signalen. Maar weten dat je moet stoppen en het daadwerkelijk doen, zijn twee verschillende dingen.”
Sceptisch over de groepscursus
Haar huisarts wees haar uiteindelijk op een stoppen-met-rokencursus in het buurthuis. Ze meldde zich aan, maar was bepaald niet overtuigd dat een groep voor haar zou werken.
“Ik was eigenlijk op twee manieren sceptisch. Ik dacht dat het stoppen mij niet zou lukken én ik zag het groepsverband niet zo zitten. Ik heb het niet zo met vreemden.”
Ze had eerder individuele begeleiding gehad met onder andere nicotinepleisters, maar toch bleef ze roken. Bij de groepscursus ging het anders, samen met andere deelnemers werkten ze toe naar een gezamenlijke stopdatum.
“Ik wist niet hoe snel ik na de bijeenkomst naar buiten moest om te roken. De anderen vonden mij volgens mij een enorme stresskip. Nu ik gestopt ben, ben ik juist veel rustiger.”
Van de deelnemers die de cursus bleven volgen, stopten er volgens haar uiteindelijk meerdere met roken. Het contact met andere deelnemers hielp enorm, met een van de deelnemers heeft ze nog regelmatig contact. Ook was het fijn dat de cursus plaatsvond in het buurthuis, een vertrouwde plek voor haar.
<tekst gaat verder onder de foto>
“Ik dacht dat een sigaret mij rustig maakte”
Een van de grootste veranderingen merkt Tamara juist in haar hoofd. Jarenlang had ze het gevoel dat een sigaret hielp tegen stress. Maar nu kijkt ze daar anders naar.
“Ik denk dat een deel van mijn stress juist met het roken te maken had. Je bent steeds bezig met: waar mag ik roken? Wanneer kan ik weer? In de bus kan het niet, in de trein niet. Zelfs de anderhalf uur tijdens de stopcursus vond ik heel lang. Ik was er eigenlijk altijd wel mee bezig.”
Nu die sigaretten weg zijn, ervaart ze meer rust.
“Ik heb er geen behoefte meer aan en ik vind het nu zelfs stinken. Ik heb een keer een trekje geprobeerd en toen hoestte ik de longen uit mijn lijf. Van mij hoeft het niet meer.”
Meer lucht, meer geld en meer tijd
Ook financieel merkt ze een enorm verschil. Een groot deel van het geld dat vroeger naar sigaretten ging, besteedt ze nu aan haar katten en haar huis.
“Vroeger moest ik ieder dubbeltje omdraaien: de katten moeten eten, ik moet sigaretten hebben, wat gaan we doen? Nu heb ik een voorraad voor mijn katten waar je u tegen zegt. Ik koop spelletjes en krabpalen voor ze en ik heb mooie dingen voor mijn huis gekocht.”
Ze hoeft ook niet meer na te denken over waar ze goedkoop sigaretten kan kopen of ‘s nachts nog naar een tankstation te gaan.
“Ik ben er gewoon veel minder mee bezig. Dat geeft heel veel rust.”
Ook lichamelijk merkt ze veranderingen. Ze heeft het gevoel dat ze wat beter en verder kan fietsen, al blijven haar longklachten aanwezig en wordt ze daarvoor nog behandeld.
Er ontstaat ruimte voor andere dingen
Niet roken levert haar niet alleen geld en gezondheid op. Ze merkt ook dat ze meer aandacht en tijd heeft voor andere dingen.
“Ik kan dingen makkelijker doen en heb meer ruimte om vrijwilligerswerk te doen. Je wordt niet telkens afgeleid omdat je weer moet roken.”
Inmiddels gebruikt ze haar eigen ervaring zelfs om met andere buurtbewoners over stoppen met roken te praten. Samen met een buurtwerker, die betrokken is bij de Wijkaanpak Baarsjes Rookvrij, is ze bijvoorbeeld tijdens de Buurtcamping en het Rembrandtpark festival het park ingegaan om met mensen in gesprek te gaan over roken of vapen en eventuele stopbegeleiding.
Haar boodschap aan andere rokers: probeer het gewoon!
Tamara zou de cursus zeker aanraden. Niet omdat stoppen makkelijk is, maar juist omdat zij zelf lange tijd dacht dat het haar nooit zou lukken. Achteraf had ze het graag al veel eerder geprobeerd.
Haar advies aan iemand die twijfelt is daarom eenvoudig:
“Ik dacht ook altijd: ik kan het niet. Andere mensen dachten ook: jij rookt zóveel, gaat dit je wel lukken? Maar probeer het gewoon. Wil je niet in een groep, probeer het dan op een andere manier. Met proberen kom je al heel ver.”
Stopaanbod en evenementen in de wijk
Op 24 september begint er weer een nieuwe groepscursus Stoppen met Roken in de Tagerijn. Aanmelden kan online, ook kan buurtwerker Tanja je erbij helpen. Ook is er op donderdag 15 oktober in Midwest het Stoptoberfest. Een feestelijke middag voor bewoners en professionals waar we met elkaar op een luchtige manier stilstaan bij (stoppen met) roken, met onder andere een voorstelling van de theatergroep de Stoppers en een escaperoom. Aanmelden kan via deze link.
